Μάνος Χατζηδάκις(23 Οκτ.1925-15 Ιουν.1994)

 

Μάνος Χατζιδάκις, ένας μεγάλος Έλληνας συνθέτης.
(23 Οκτωβρίου 1925 - 15 Ιουνίου 1994)

Ό,τι έχω ιερό
"Να περιφρονώ τις συνήθειες των πολλών, τη λογική του κράτους και την "ηθική" των συγγενών μου.
Να αγαπώ με πάθος τους κυνηγημένους, τους ανορθόδοξους και τους αναθεωρητές".

Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει
"Πάντα μ' απασχολούσε το γνωστό εμβατήριο όσες φορές τ' άκουγα.
Έλεγα μέσα μου, τι άραγες εννοεί; (...)
Σκέφτηκα, σαν κάτι να φωτίστηκε μέσα μου,
εφόσον η Ελλάδα δεν πεθαίνει ποτέ,
πάει να πει πως και ποτέ δεν θα αναστηθεί".

Για τις εθνικές γιορτές
"Παρελάσεις, εθνικόφρονα λογύδρια, παραστάσεις σχολικές κι άλλα παρόμοια ενισχύουν την ιδιότυπη φασιστική μας κληρονομιά.
Το περίφημον "πας μη Έλλην βάρβαρος".
Εθνικοί (α)κίνδυνοι
"Δε νομίζω ότι κινδυνεύουμε ως Έλληνες, αλλά ως Ελληνολάτρες".

 

Βιογραφικό

 

 

 

 

 

 

Ο Μάνος Χατζιδάκις γεννήθηκε στις 23 Οκτωβρίου του 1925 στην Ξάνθη. Ο πατέρας του ήταν από τη Κρήτη, από το Μύρθιο του Ρεθύμνου και η μητέρα του από την Αδριανούπολη. Το 1931 μετακόμισαν στην Αθήνα, όπου μεγάλωσε στο Παγκράτι.
Από την ηλικία των τεσσάρων ετών άρχισε να μελετάει πιάνο, ενώ από το 1940 έως το 1943 ανώτερα θεωρητικά με τον Μενέλαο Παλλάντιο, σημαντική μορφή της ελληνικής εθνικής μουσικής σχολής. Στο σχολείο είχε συμμαθητή τον Μίκη Θεοδωράκη.
Άρχισε μαθήματα μουσικής στο ωδείο, τα οποία όμως εγκατέλειψε μετά την Κατοχή.
Ο πόλεμος, η κατοχή και οι βιοποριστικές ανάγκες που δημιουργήθηκαν τον έκαναν να αλλάξει κατεύθυνση.
Δούλεψε σαν εργάτης στο ΦΙΞ, υπάλληλος στο φωτογραφείο του Μεγαλοκονόμου, νοσοκόμος… Σπούδαζε Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ενώ γαλουχείτο από καλλιτέχνες και διανοούμενους της γενιάς του μεσοπολέμου (Σεφέρης, Ελύτης, Τσαρούχης, Γκάτσος, Σικελιανός).
Ακόμη γράφτηκε στη σχολή του θεάτρου Τέχνης του Κάρολου Κουν με σκοπό να γίνει ηθοποιός. Τελικά εγκατέλειψε την ιδέα αυτή για να παραμείνει συνεργάτης του Θεάτρου Τέχνης αλλά και του Εθνικού Θεάτρου, γράφοντας μουσική για πολλές αρχαίες τραγωδίες και κωμωδίες, καθώς και για έργα σύγχρονου ρεπερτορίου: Μήδεια, Εκκλησιάζουσες, Όρνιθες, Οθέλλος, Αντιγόνη, Λυσιστράτη, Βάκχες, Λεωφορείον ο πόθος, Ματωμένος Γάμος, Ευρυδίκη, Γυάλινος κόσμος, Απόψε αυτοσχεδιάζουμε κ.α. Έγραψε πολλά ελαφρά και λαϊκά τραγούδια.

Το 1948 επανέφερε στην επικαιρότητα το ρεμπέτικο τραγούδι με την περίφημη διάλεξη που έκανε στο θέατρο Μουσούρη. Έτσι τα έργα του "Έξι λαϊκές ζωγραφιές", "Πασχαλιές μέσα από τη νεκρή γη" και "Ο σκληρός Απρίλης του '45" υπήρξαν αφετηρία για την αναβίωση του λαϊκού μας τραγουδιού. Συνεργάστηκε και με τον Βασίλη Τσιτσάνη στο τραγούδι "Ο μήνας έχει δεκατρείς".
Ο Μάνος Χατζιδάκις δεν έγραψε μουσική μόνο για το θέατρο, αλλά και για το μπαλέτο και τον κινηματογράφο. Το 1949 ίδρυσε με τη Ραλλού Μάνου και το ζωγράφο Σπύρο Βασιλείου το Ελληνικό Χορόδραμα, με το οποίο και παρουσίασε τα τέσσερα μπαλέτα του: Μαρσύας(1949), Έξι λαϊκές ζωγραφιές (1950), Το καταραμένο φίδι(1950) και Ερημιά(1957).
Το 1953 με μια άλλη σειρά διαλέξεών του με θέμα τους σύγχρονους και κλασικούς συνθέτες, αποκάλυψε τους άγνωστους τότε Κόπλαντ, Προκόφιεφ, Σοστακόβιτς, Μενόττι, Μπερνστάιν κ.α. στο ελληνικό ακροατήριο που είχε απομονωθεί από τον υπόλοιπο κόσμο εξ αιτίας του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και των δύσκολων μεταπολεμικών συνθηκών.

Παράλληλα με το θέατρο, από το 1946 ο Μάνος Χατζιδάκις συνέθεσε μουσική για 80 ελληνικές και ξένες ταινίες: Στέλλα(1955), Ο δράκος(1956), America America(1963), Blue(1967), Ταξίδι του μέλιτος(1973) καθώς και μουσική για 2 ντοκιμαντέρ του Ζ. Κουστώ.
Το 1960 του απονέμεται το βραβείο OSCAR για τη μουσική της ταινίας του Ζυλ Ντασέν "Ποτέ την Κυριακή".
Δύο χρόνια αργότερα ανέβασε στην Αθήνα την "Οδό Ονείρων", παράσταση σταθμό για το ελληνικό μουσικό θέατρο, σε σκηνοθεσία Σολωμού και σκηνικά Μ. Αργυράκη.

****

"Το βαλς των χαμένων ονείρων"

Στο διάστημα 1966-72 έζησε στη Νέα Υόρκη για εφοριακούς λόγους, ανακαλύφθηκε πως χρωστούσε 3,5 περίπου εκατομμύρια στο δημόσιο και επέστρεψε, όταν εξόφλησε το χρέος.
Εκεί, έγραψε μερικά από τα σημαντικότερα έργα του, Ρυθμολογία (έργο για πιάνο), Ο μεγάλος ερωτικός (κύκλος τραγουδιών βασισμένος σε ποιήματα αρχαίων και νέων ποιητών) κ.α. Στην Αμερική ξεκίνησε και την εποχή της Μελισσάνθης, ένα μουσικό χρονικό της ζωής του.

Ο Μάνος Χατζιδάκις, προσωπικότητα πολύπλευρη και πολυδιάστατη. Εκτός από την σύνθεση, είχε και πολλές άλλες καλλιτεχνικές δραστηριότητες: ίδρυσε και διηύθυνε την Πειραματική Ορχήστρα Αθηνών(1964-67), το Πολύτροπο, ένα μουσικό καφενείο στην Πλάκα όπου παρουσίαζε τα έργα του, αλλά και τα έργα νέων ανθρώπων που ο ίδιος πρότεινε (1972), τον Μουσικό Αύγουστο στο Ηράκλειο Κρήτης (Φεστιβάλ 1979), τους Μουσικούς Αγώνες στην Κέρκυρα(1981), το Τέταρτο (πολιτιστικό περιοδικό 1982), την δισκογραφική εταιρία Σείριος (1985) από την οποία εκδίδονταν τόσο δικά του έργα όσο και έργα νέων και καταξιωμένων δημιουργών, που δεν έβρισκαν εύκολα διέξοδο στην εμπορική δισκογραφία, την Ορχήστρα των χρωμάτων (ορχήστρα συμφωνικής μουσικής, 1989) και τέλος, το 1975 έγινε διευθυντής των ραδιοφωνικών προγραμμάτων της ΕΡΤ, αλλά τα ανανεωτικά του σχέδια δεν βρήκαν πρόσφορο έδαφος και έτσι παραιτήθηκε ένα χρόνο μετά.

****

"Αθανασία"

 

 

Το 1977 επέστρεψε στην ΕΡΤ αναλαμβάνοντας αποκλειστικά το Τρίτο Πρόγραμμα.
Εκεί, πραγματοποίησε το όραμά του, τα επόμενα πέντε χρόνια κατάφερε να τραβήξει την προσοχή μεγάλου μέρους κοινού, πράγμα δύσκολο για ένα τέτοιο σταθμό, αλλά και γενικότερα να δημιουργήσει σημαντικές νησίδες πολιτισμού.
Ο ίδιος δημοσίευσε τέσσερα βιβλία με ποιήματα και σχόλιά του: Μυθολογία, Μυθολογία Δεύτερη, Τα σχόλια του Τρίτου, Ο καθρέφτης και το μαχαίρι.
Η πηγαία έμπνευσή του, σε συνδυασμό με τη φροντίδα του για την ανάπτυξη και την απόδοση της μελωδίας, η σοβαρότητα των επιλογών του, ανάλογα με τα δεδομένα κάθε εποχής, αλλά και η διάθεσή του να "παίξει" με την αλήθεια της, σηματοδοτούν μια πορεία που αναμφισβήτητα αποτελεί κεντρικό σημείο αναφοράς για όποιον μπαίνει στον ίδιο δρόμο.

Πέθανε το απόγευμα της 15ης Ιουνίου του 1994.
Ο Μάνος Χατζηδάκις, αποτελεί, αναμφίβολα, έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες μουσικοσυνθέτες.

****

"Κεμάλ" 

 

Η "Πυξίδα" της Κύπρου στη 2η θέση στο διαγωνισμό "International Low Vision Song Contest"

 

Την Παρασκευή, 16 Μαΐου, διεξάχθηκε ο Τελικός του International Low Vision Song Contest, για άτομα με αναπηρία όρασης.

Τον διαγωνισμό τραγουδιού International Low Vision song contest διοργανώνουν από κοινού η οργάνωση VIEWS International (διεθνής ένωση που λειτουργεί ως δίκτυο οργανισμών σε 23 χώρες σε όλο τον κόσμο, με στόχο την προώθηση της κινητικότητας και της ανεξαρτησίας των νέων με οπτική αναπηρία και η Γερμανική Ομοσπονδία Τυφλών και Ατόμων με Μερική Όραση (DBSV).

Η Κύπρος συμμετείχε στον διαγωνισμό με το τραγούδι «Πυξίδα».

Ερμηνεία: Νικολέττα Λειβαδιώτη, Νίκος Δημητρίου

 Μουσική: Χρίστος Ιακώβου

 Στίχοι: Παναγιώτης Πέτσας

Το τραγούδι  της Κύπρου κατέλαβε τη 2η μεταξύ των 25 χωρών που διαγωνίστηκαν και

την 1η θέση η Ελλάδα.

Συγχαρητήρια στους συντελεστές των τραγουδιών Κύπρου και Ελλάδας!

Θερμά συγχαρητήρια στον φίλο και συνάδελφο Παναγιώτη Πέτσα για τους υπέροχους στίχους του!

 

Τραγούδια για τον Αύγουστο

  Ο Αύγουστος μέσα από αγαπημένα τραγούδια

Φωτό:Ε.Νεοκλέους

Αύγουστος,Νίκος Παπάζογλου

Αύγουστος,Ρεμπούτσικα, Ζιώγα, Πασπαλά

 

Τον Αύγουστο που μου χρωστάς,Μ.Τόκας,Φ.Γράψας,Δ.Μητροπάνος

Ο Αύγουστος,Λ.Κόκοτος,Οδ.Ελύτης,Ρ.Κουμιώτη

"Είμαι",Ιάσωνας Σταυράκης - Magic de Spell

Οι Επισημάνσεις παρουσιάζουν σήμερα το νέο τραγούδι των Magic de Spell «Είμαι».

Πρόκειται για το εξαιρετικό ποίημα του φίλου ποιητή Ιάσωνα Σταυράκη, που απέσπασε το πρώτο παγκόσμιο βραβείο ποίησης στην Πούλα της Κροατίας το 2018. 

Το γνωστό συγκρότημα ανέδειξε με τον καλύτερο τρόπο τους στίχους του Ιάσωνα, σε μια εποχή που όλοι αναζητούν διεξόδους διαφυγής,μέσα από την τέχνη.Το «είμαι» γίνεται «είμαστε» αβίαστα και απλά.Και ήταν καιρός να ξαναβγεί ένα τραγούδι σαν κι αυτό.Αμφισβήτηση,έντονη διαμαρτυρία,επαναστατικότητα,οργή αλλά και κάλεσμα για αντίδραση.

Συγχαρητήρια,Ιάσωνα!Και σε σένα και σε όλους τους συντελεστές.Το «Είμαι» θα κερδίσει το υποψιασμένο κοινό και θα ΕΙΝΑΙ για πολύ καιρό!

Το ποίημα «Είμαι», όπως διαμορφώθηκε από τον Ιάσωνα Σταυράκη και τους Magic de Spell, για τη μελοποίηση:

Είμαι το γέλιο στην αρχή του αγώνα

Είμαι η πένα που θα γίνει βελόνα

Είμαι γέρος δίχως πατρίδα

και ποιητής που δεν έχει κερκίδα…

Είμαι η ώρα που πεθαίνει ο κόσμος

Είμαι τα μάτια που δεν πιάνει ο νόμος

Είμαι στον ύπνο μου επαναστάτης

η ώρα που ξεψυχά ο Ευφράτης

Είμαι παράνομος

Είμαι ο κανένας

Είμαι εσύ

Είμαστε ένας

Είμαι αυτός που εγκαταλείπει

Είμαι αυτός που τον τρώει η λύπη

Είμαι ο άντρας που ποτέ του δεν κλαίει

Είμαι περήφανος που είμαι γκέι

Είμαι ο δάσκαλος που τρέμει στην τάξη

Είμαι ο άνεργος κανείς δεν θα κλάψει

Είμαι γυναίκα με τα μάτια πρησμένα

Είμαι πρεζόνι με χέρια καμένα

Είμαι παράνομος

Είμαι ο κανένας

Είμαι εσύ

Είμαστε ένας

μια πόρνη σαν την ζωή μας

του δαίμονα μαύρο κρασί μας

τραβέλι σ’ ένα παγκάκι

κομπάρσος κρατάω σκονάκι

κορμί σε μυαλό χαλασμένο

απέναντι σε περιμένω

το γέλιο π’ ακούς στο παιδί σου

είμαι κραυγή και η οργή σου

το σύστημα που σε τσακίζει

ο κόμπος που στραγγαλίζει

επίδομα στο τέλος του μήνα

για κάθε φασίστα μικρότερο μνήμα

το γράμμα που δεν έχεις στείλει

της θλίψης το μαύρο μαντήλι

το λάθος που έχουν γεννήσει

είμαι φωτιά στου ήλιου τη δύση

Είμαι ο σκύλος που έχεις πληγώσει

Είμαι ο γάτος που έχεις σκοτώσει

Είμαι στην τσέπη τα πρώτα λεφτά σου

Είμαι ο λύκος που σκορπά τα μυαλά σου

Είμαι η μέρα που το φως της δεν βγαίνει

Είμαι η νύχτα που σε πεθαίνει

Είμαι μια ρίμα που δεν έχει τέλος

Είμαι το ξύλο στης σιωπής μου το βέλος

Είμαι παράνομος

Είμαι ο κανένας

Είμαι εσύ

Είμαστε ένας

Είμαι μια μπάντα που δεν ακούει κανένας

Είμαι ο τίποτας

Είμαι ο ψέμας

Είμαι εσύ

Είμαστε ένας

****

 ***

Ένα ποίημα για τους καταπιεσμένους της γης, που στέκεται απέναντι στις άρρωστες νοοτροπίες και ιδεολογίες που σκότωσαν τον Φλόυντ, τον Ζακ, τον Αλέξη, τον  Ντομίνγκο Τσοκ στη Γουατεμάλα και τόσους/ες ακόμη. Και συνεχίζουν ακάθεκτες να σκοτώνουν, να εκτοπίζουν και να περιθωριοποιούν. 

Την οπτικοποίηση του τραγουδιού ανέλαβε ο σκηνοθέτης Νίκος Σούλης, δημιουργός επίσης του videoclip «Εμένα οι φίλοι μου» της Κατερίνας Γώγου, που μελοποίησε το συγκρότημα το 1998.

Ως χώρος πλατώ, χρησιμοποιήθηκε το ιστορικό για την ελληνική ροκ σκηνή «Κύτταρο». Προσκλήθηκαν να συμμετέχουν δεκάδες φίλοι, που ανταποκρίθηκαν αμέσως. Μεταξύ των οποίων και άνθρωποι με κινητικά προβλήματα, αναπηρίες, άνεργοι, τρανς, εκπρόσωποι όχι μόνο των κοινωνικών μειονοτήτων και των αποκλεισμένων που βάλλονται σήμερα, αλλά και όλων όσων αισθάνονται την οργουελική μπότα πάνω από το κεφάλι τους. Ο σκηνοθέτης τους παρότρυνε να ακούσουν το τραγούδι και να εκφράσουν τον εαυτό τους. Και ο φακός κατέγραψε κραυγή απόγνωσης, αξιοπρέπειας και υπερηφάνειας. 

Οι ίδιοι οι Magic de Spell, που αυτοσαρκάζονται στο τέλος του τραγουδιού, απαγγέλλοντας με ντουντούκα τους τελευταίους στίχους «είμαι μια μπάντα που δεν ακούει κανένας, είμαι ο τίποτας, είμαι ο ψέμας», μας είπαν:

«Ευχαριστούμε όλους τους συνανθρώπους μας που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα, όχι απλά για να εμφανιστούν και να αυτοσχεδιάσουν σε ένα βίντεο που παραπέμπει ακόμη και σε δρώμενα αρχαίας τραγωδίας, αλλά μέσω του τραγουδιού  «Είμαι» να διαδηλώσουν μαζί μας, κάνοντας έκκληση στη συλλογική συνείδηση, εναντίον όλων των φοβικών συνδρόμων, του αποκλεισμού, του ρατσισμού και της απομόνωσης, που αντιμετωπίζει το σύνολο των μη προνομιούχων ανθρώπων, μέσα στις σημερινές μεταλλαγμένες κοινωνίες. Είναι η ώρα να δείξουμε, πως δεν πρόκειται να μετατραπούμε σε καταδικασμένους».

Πηγή:ΤΟ ΚΟΥΤΙ ΤΗΣ ΠΑΝΔΩΡΑΣ