3 Ιουν 2018

"Το Καταφύγιο" 10-11,αφιέρωμα


Κυκλοφόρησε πρόσφατα,υπό την αιγίδα της Ένωσης Κυπρίων Κέρκυρας "Ο Ευαγόρας", το τεύχος 10-11 του λογοτεχνικού περιοδικού "Το Καταφύγιο".Την επιμέλεια της έκδοσης έχει ο λογοτέχνης Ευριπίδης Κλεόπας,δραστήριο μέλος της Ένωσης Κυπρίων Κέρκυρας.Εκδότης:imagedgd/Ελβίρα Μεταλλινού.Το εξώφυλλο κοσμεί η Θαλασσογραφία,του Κλων Μονέ.
Στο τεύχος φιλοξενούνται κείμενα 11 πεζογράφων και 22 ποιητών από την Ελλάδα και την Κύπρο,καθώς επίσης και κείμενα σε μετάφραση.
Πληροφορίες για το τεύχος εδώ:imagecorfu@gmail.com

Λίγα λόγια για το Καταφύγιο από τον Ευριπίδη Κλεόπα:

Σαν editorial για το ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ

Το Καταφύγιο ξεκίνησε το 2007, ως μια ετήσια λογοτεχνική επετηρίδα των εκδόσεων Έψιλον.
Το «Καταφύγιο» δεν είναι μια κρυψώνα, δεν είναι ένα κρησφύγετο. Είναι ένα επιθετικό οδόφραγμα ενάντια στην υποκουλτούρα της εξουσίας. Της εκάστοτε και της οποιασδήποτε εξουσίας, βαδίζοντας πάντα στα χνάρια του σολωμικού «Μήγαρις έχω άλλο στο νου μου, πάρεξ ελευθερία και γλώσσα». Γιατί, παντού και πάντα, από τον Όμηρο ως τον Ρήγα κι από τον Σολωμό μέχρι την εποχή μας, αυτά τα δύο υπήρξαν αλληλένδετα. Το «Καταφύγιο» εξακολουθεί να είναι μια γέφυρα –η μοναδική ίσως- ανάμεσα στα δύο άκρα του ελληνικού χώρου, την Κέρκυρα, στο βόρειο Ιόνιο και τον μυχό της Αδριατικής, και την Κύπρο, στο ανατολικότερο άκρο της Μεσογείου, δίπλα από τις ακτές του Λιβάνου.
Το Καταφύγιο αγκάλιασε την λογοτεχνία και την ποίηση, με το βλέμμα στραμμένο προς τη θάλασσα και τους ανοιχτούς ορίζοντες κι όχι στα λογοτεχνικά μαυσωλεία έντυπα ή μη. Το «Καταφύγιο» ως καταφύγιο καταξιωμένων, αλλά και πραγματικά νέων λογοτεχνών.
 Τα τελευταία χρόνια, για να ξεπεράσουμε και να επιβιώσουμε από την οικονομική –και όχι μόνον- κρίση, έγιναν κάποιες αναγκαίες προσαρμογές, μη αντιληπτές ίσως στον αναγνώστη, και που ίσως δεν τον αφορούν. Ενώ μέχρι πρότινος λοιπόν, ήταν μια λογοτεχνική επετηρίδα των εκδόσεων Έψιλον, σήμερα, δέκα χρόνια μετά, βρίσκεται πλέον υπό την  αιγίδα της Ένωσης Κυπρίων Κέρκυρας «ο Ευαγόρας».

****
Υστερόγραφο:Θερμές ευχαριστίες στον Ευριπίδη Κλεόπα για τη συμπερίληψη και έξι δικών μου ποιημάτων στο "Καταφύγιο".



10 Μαρ 2018

Για την άνοιξη...


Με αγαπημένα ποιήματα και τραγούδια για την άνοιξη υποδεχόμαστε την πιο όμορφη εποχή του χρόνου κι ελπίζουμε να έχουμε μια πραγματική άνοιξη...

Την άνοιξη αν δεν τη βρεις
τη φτιάχνεις.
Και ή πας να παίξεις τρικυμία
ή πνίγεσαι.
Οδ. Ελύτης


Όταν μιαν άνοιξη



****
Αλλά το μόνο έργο τέχνης είναι η Γη μας
που αλλάζει, και πάντα η ίδια είναι και πάντα ωραία…
Το σκέφτομαι, όχι όπως ο οποιοσδήποτε σκέφτεται,
αλλά όπως αυτός που αναπνέει.
Κοιτάζω τα λουλούδια και γελάω…
δεν ξέρω αν με καταλαβαίνουν ούτε κι εγώ αν τα καταλαβαίνω…
γνωρίζω όμως ότι η αλήθεια μαζί τους και μαζί μου είναι
στην κοινή μας θεότητα
Που μας αφήνει να φύγουμε, να ζήσουμε για τη Γη,
ευτυχισμένοι στα χέρια τις εποχές να σηκώνουμε.
Ν’ αφήνουμε τον άνεμο να μας αποκοιμίζει
και στα όνειρά μας, όνειρα να μην έχουμε.
Όποιος έχει λουλούδια ανάγκη τον Θεό δεν έχει.
Φ.Πεσσόα

****
 Καντάτα – αυτός με την Παλόμα
 Πες μου, α, πες μου, λοιπόν, πού πήγε όλη εκείνη η άνοιξη, τα χωρατά των σπουργιτιών, σγουρά γέλια των θάμνων, οι παπαρούνες σα γλυκά κόκκινα στόματα, ρυάκια μου ασυλλόγιστα, πού πάτε; Σαν ένας γρύλλος που ξεχάστηκε στη μέρα το ξύλινο μαγγανοπήγαδο μακριά, πλάι στο πηγάδι ο παππούς παίζοντας την κιθάρα του, «μακριά, σα θα φύγω, μάνα, στην ξενιτιά», ένα κλωνί βασιλικός μες στα χοντρά ρουθούνια του να ευωδιάζουν τα πλεμόνια του απ’ τις στερνές ομορφιές της γης, πουλιά πετούσαν στα κλαδιά, σα να πηγαίνανε χαρούμενα μηνύματα από κόσμο σε κόσμο. Απρόοπτα, ξαφνιασμένα πρωινά και μεγάλα, μακρόσυρτα σούρουπα με τ’ άστρα να τρέμουν μακριά σαν ανοιξιάτικα μουσκεμένα βλέφαρα, έκθαμβες ώρες, βαρειές απ’ όλο το γιγάντιο Αόριστο που έφτανε ως τον πόνο. Αίσθηση αβέβαιη όλων των μυστικών της ζωής που διαπερνούσαν σα ρίγη, πέρα, κει κάτου, κει κάτου, μακριά, τους βραδινούς ορίζοντες. 

Τάσος Λειβαδίτης, «Καντάτα», απόσπασμα

****


Ασυμβίβαστα

 Όλα τα ποιήματά μου για την άνοιξη
ατέλειωτα μένουν.

Φταίει που πάντα βιάζεται η άνοιξη,
φταίει που πάντα αργεί η διάθεσή μου.

Γι’ αυτό αναγκάζομαι
κάθε σχεδόν ποίημά μου για την άνοιξη
με μια εποχή φθινοπώρου
ν’ αποτελειώνω.
 Κική Δημουλά 

****


Η άνοιξη αυτή μας βρήκε όλους απροετοίμαστους
κι ανόρεξους ή αδιάφορους –
απροετοίμαστη κι η άνοιξη, σε κάθε της βήμα κοντοστέκεται
σαστίζει και σωπαίνει κάτω απ’ τα λίγα της δέντρα– δε ρωτάει.
Το φως επιστρέφει
απ’ το περσινό καλοκαίρι κατάκοπο κι αφηρημένο, απόμακρο,
παραξενεμένο απ’ την καινούρια του νεότητα…
Γιάννης Ρίτσος, Οδηγός ασανσέρ 

****
 Η πληγωμένη Άνοιξη
Η πληγωμένη Άνοιξη τεντώνει τα λουλούδια της
οι βραδινές καμπάνες την κραυγή τους
κι η κάτασπρη κοπέλα μέσα στα γαρίφαλα
συνάζει στάλα-στάλα το αίμα
απ' όλες τις σημαίες που πονέσανε
από τα κυπαρίσσια που σφάχτηκαν
για να χτιστεί ένα πύργος κατακόκκινος
μ' ένα ρολόι και δυο μαύρους δείχτες
κι οι δείχτες σα σταυρώνουν θα 'ρχεται ένα σύννεφο
κι οι δείχτες σα σταυρώνουν θα 'ρχεται ένα ξίφος
το σύννεφο θ' ανάβει τα γαρίφαλα
το ξίφος θα θερίζει το κορμί της
****

Να κριθεί κάθε Άνοιξη από τη χαρά της
από το χρώμα του το κάθε λουλούδι
από το χάδι του το κάθε χέρι
απ᾿ τ᾿ ανατρίχιασμά του το κάθε φιλί
Μ.Σαχτούρης
 ****

Τα όνειρα του Μάρτη


****
Φωτογραφίες:Εύα Νεοκλέους

17 Φεβ 2018

Αποκριά...



Η αποκριά

Μίλτος Σαχτούρης

Μακριά σ' ένα άλλο κόσμο γίνηκε αυτή
η αποκριά
το γαϊδουράκι γύριζε μες στους έρημους δρόμους
όπου δεν ανάπνεε κανείς
πεθαμένα παιδιά ανέβαιναν ολοένα στον ουρανό
κατέβαιναν μια στιγμή να πάρουν τους αετούς τους
που τους είχαν ξεχάσει
έπεφτε χιόνι γυάλινος χαρτοπόλεμος
μάτωνε τις καρδιές
μια γυναίκα γονατισμένη
ανάστρεφε τα μάτια της σα νεκρή
μόνο περνούσαν φάλαγγες στρατιώτες εν δυο
εν δυο με παγωμένα δόντια
Το βράδυ βγήκε το φεγγάρι
αποκριάτικο
γεμάτο μίσος
το δέσαν και το πέταξαν στη θάλασσα
μαχαιρωμένο
Μακριά σ' ένα άλλο κόσμο γίνηκε αυτή
η αποκριά.


 "Με το πρόσωπο στον τοίχο", 1952

****

Καρναβάλι στην Αθήνα 1892- Νικόλαος Γύζης
****
Έβγαλα τη μάσκα

Φερνάντο Πεσσόα

Έβγαλα τη μάσκα και στον καθρέφτη κοιτάχτηκα.
Είδα το παιδί που ήμουν εδώ και πολύ καιρό…
Αυτό είναι το πλεονέκτημα
το να ξέρεις τη μάσκα να βγάζεις.
Είμαστε πάντα παιδιά,
το παρελθόν που ήταν το παιδί αυτό.
Είναι καλύτερα έτσι/ έτσι χωρίς μάσκα.
Γυρίζω πίσω στην προσωπικότητά μου,
όπως στης γραμμής το τέλος. 


 Ποιήματα, εκδ. Printa

****


****
Ο παλιάτσος
 
 
 
Σημ.Εικόνες από το διαδίκτυο

14 Νοε 2017

Περί ποίησης,89 ποιητές μιλούν για την ποίηση.



Η σημερινή ανάρτηση αποτελεί αναδημοσίευση από το Ιστολόγιο του κ.Δημήτριου Γκόγκα "Οι ποιητές που αγάπησα και άλλες μικρές και μεγάλες ιστορίες λόγου".
Τον ευχαριστώ για την τιμή να συμπεριλάβει στην ανθολόγησή του και το ποίημά μου "Ποίηση"!
 ****
(Απόσπασμα από την ανάρτηση)
Περί Ποίησης

Κείμενα, Ρήσεις, Αποφθέγματα, Ορισμοί, Ποιήματα
σύγχρονων Ποιητών που αφορούν στην Ποίηση
Τίτλος:  Περί Ποίησης
Η Ιδέα της δημιουργίας αυτής της Ανάρτησης.  ανήκει στον κ. Δημήτριο Γκόγκα.
Συγγραφείς είναι οι Ποιητές και οι Ποιήτριες οι οποίοι παραχώρησαν, διέθεσαν τα ποιήματά, τα κείμενα, τους ορισμούς, τα αποφθέγματα και τις ρήσεις που αναφέρονται στην Ποίηση και στους οποίους ανήκουν τα πνευματικά δικαιώματα.
e-mail επικοινωνίας: dimitriosgogas2991964@yahoo.com
Copyright 2017 © Δημήτριος Γκόγκας

Επιτρέπεται η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική του περιεχομένου του βιβλίου με οποιοδήποτε τρόπο, μηχανικό, ηλεκτρονικό, φωτοτυπικό, ηχογράφησης ή άλλο, ή  η μετάδοση του βιβλίου ή μέρους του με οποιοδήποτε μέσο και σε οποιαδήποτε μορφή με τη γραπτή συγκατάθεση του έχοντος της ιδέα της δημιουργίας ή την αναφορά στην πηγή. Η παρούσα δημιουργία δημοσιεύτηκε, αναρτήθηκε και κοινοποιήθηκε για πρώτη φορά, τον Νοέμβριο 2017, στα παρακάτω Ιστολόγια:

Ø  Οι Ποιητές που αγάπησα και άλλες μικρές και μεγάλες Ιστορίες λόγου (Ανθολόγιο Ποίησης)
Ø  Κυπρίων Ποίηση και άλλες (μικρές και μεγάλες) ιστορίες λόγου

Επίσης στο ιστολόγιο : Κυπρίων Ποίηση και άλλες (μικρές και μεγάλες) ιστορίες λόγου δημοσιοποιήθηκαν ξεχωριστά οι απόψεις, τα κείμενα, οι ποιήσεις των Κυπρίων Ποιητών/ Δημιουργών.
Σας ευχαριστώ
Δημήτριος Γκόγκας

*****
http://dimitriosgogas.blogspot.com.cy/2017/10/89.html

****
 Ποίηση

Δε χρειάστηκε και πολύ…
Μοναχά το μένος της αθωότητας
μέσα από  τα τεράστια μάτια σου
που μεταμόρφωναν τον κόσμο.

Ποίηση μονάχα οι σιωπές
καθώς  ο χρόνος  σταματά
και λαχταράει.
Ποίηση οι αιχμές των ονείρων μας
μες τη σοφή απεραντοσύνη
του κάλλους.

Ποίηση μονάχα εσύ.
Κι ας μην το ξέρεις.


Εύα Νεοκλέους,Σημάδια για το δρόμο,Ακτίς 2015


6 Οκτ 2017

Στον Καζούο Ισιγκούρο το Νόμπελ Λογοτεχνίας 2017





Ο γεννημένος στην Ιαπωνία Bρετανός συγγραφέας Καζούο Ισιγκούρο τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας 2017, επειδή «αποκάλυψε στα μεγάλης λογοτεχνικής δύναμης μυθιστορήματά του την άβυσσο κάτω από την ψευδαίσθησή μας ότι είμαστε συνδεδεμένοι με τον κόσμο», ανακοίνωσε στις 5/10/2017 η Σουηδική Ακαδημία που απονέμει το βραβείο αυτό.

Η βράβευση του δημοφιλούς, σπουδαίου συγγραφέα, που έχει τιμηθεί και με το Βραβείο Booker, σηματοδοτεί την επιστροφή σε μια πιο παραδοσιακή «ερμηνεία» της λογοτεχνίας, καθώς το βραβείο για το 2016 είχε δοθεί στον Μπομπ Ντίλαν.

O Ισιγκούρο έχει γράψει οκτώ βιβλία, τα οποία έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από 40 γλώσσες. Με το πρώτο του μυθιστόρημα «A pale view of hills» (1982), είχε αποσπάσει το βραβείο Ουίνιφρεντ Χόλντμπι, ενώ με το δεύτερο «An artist of the floating world» (1986) τα βραβεία Ουίτμπρεντ και Σκάνο.

Το 1989, με το «The remains of the day» (Τα απομεινάρια μιας μέρας) κέρδισε το βραβείο Booker, αλλά εξασφάλισε και παγκόσμια αναγνώριση. Το βιβλίο αυτό μεταφράστηκε σε 24 γλώσσες, πούλησε 1.000.000 αντίτυπα μόνο στην αγγλική γλώσσα, ενώ ακολούθησε και η ομώνυμη ταινία του Τζέιμς Άιβορι η οποία έγινε επίσης παγκόσμια επιτυχία.

Στα ελληνικά κυκλοφορούν τα βιβλία του:

(2015) Ο θαμμένος γίγαντας, Ψυχογιός
(2011) Μη μ' αφήσεις ποτέ, Εκδόσεις Καστανιώτη
(2009) Νυχτερινά, Εκδόσεις Καστανιώτη
(2005) Τ' απομεινάρια μιας μέρας, Εκδόσεις Καστανιώτη
(2001) Τότε που ήμασταν ορφανοί, Εκδόσεις Καστανιώτη
(1997) Ο απαρηγόρητος, Εκδόσεις Καστανιώτη
(1990) Ένας καλλιτέχνης του ρευστού κόσμου, Βιβλιοπωλείον της Εστίας

****

27 Ιουλ 2017

"Λαθρεπιβάτες σε πειρατικό" του Ανδρέα Καρακόκκινου




 Ο Ανδρέας Καρακόκκινος γεννήθηκε στη Μόρφου της Κύπρου,που σήμερα είναι στην κατεχόμενη από τους Τούρκους περιοχή. Ζει στη Θεσσαλονίκη από το 1974,όπου σπούδασε στη Νομική Σχολή και εργάστηκε στον τραπεζικό τομέα.
Οι ποιητικές του συλλογές:
«Πνοή της άνοιξης», Θεσσαλονίκη, 2007
«Λεμονανθοί στο πέλαγο», Θεσσαλονίκη, 2013
«Λαθρεπιβάτες σε πειρατικό, εκδ. Ένεκεν, Θεσσαλονίκη, 2017
Ποιήματά του έχουν δημοσιευτεί σε λογοτεχνικά περιοδικά σε Ελλάδα και Κύπρο,καθώς και στο διαδίκτυο,όπου διατηρεί  ιστολόγια στα οποία,μεταξύ άλλων, ανθολογεί ποιητές από την Ελλάδα και την  Κύπρο.






ΛΑΘΡΕΠΙΒΑΤΕΣ ΣΕ ΠΕΙΡΑΤΙΚΟ ΚΑΡΑΒΙ

Τις νύχτες ταξιδεύουμε
λαθρεπιβάτες σε πειρατικό καράβι
κρυμμένοι  πίσω  από  ξύλινα βαρέλια
περιμένουμε τους πειρατές
ν’ απλώσουν τα κλεμμένα
στο κατάστρωμα.

Ψάχνουμε στα σκοτεινά για κείνα
τα χαμένα όνειρα, το γέλιο μας
και το ασημένιο δακτυλίδι,
τ αστέρια που έπεσαν
τις καλοκαιρινές βραδιές
και το μεταξωτό μαντήλι της κόρης.

Πριν το ξημέρωμα κατεβαίνουμε στ αμπάρι
αναζητούμε  χάρτες με το νησί των θησαυρών
κι εκείνο το παλιό βιβλίο ποιημάτων.

Ύστερα κλέβουμε ρακί
μεθάμε μάταιες ελπίδες
και κοιμόμαστε στο ίδιο όνειρο λαθρεπιβάτες.
****
ΜΕΡΕΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ
I


Σμίξαμε το μεσονύχτι
κάτω απ’ το φέγγος των Πλειάδων
στην άπλα τ’ ουρανού
ανταλλάξαμε φιλιά κι αστέρια
κι ο Αύγουστος μας χαμογέλασε
πίσω απ τα φεγγάρια του

δέσαμε κόμπο στα μαλλιά
τους όρκους της Αφροδίτης
και με το σπαθί του Ωρίωνα
χαράξαμε ένα δικό μας θόλο
του έρωτα το φτερωτό άλογο
να μας χαμογελά τις νύχτες.

II

Το θαμπό πρωινό
του Αυγούστου
αγκαλιάζει νωχελικά
κάτω από ένα σεντόνι σύννεφο
την αγουροξυπνημένη
μοναξιά.
Σε χάρτινα καραβάκια
πολύχρωμες σκέψεις
αφήνονται σε ακύμαντη
θάλασσα.
Αράζουν στα πόδια
της θεάς του έρωτα
και χαράσσουν
στο μαξιλάρι της προσμονής
το φιλί.
III

Κόψανε στη μέση
τον Αύγουστο
κι ο έρωτας κύλισε
καυτή κόκκινη άσφαλτος
σε χαραγμένους δρόμους.

Μισός ν’ ανθοβολεί
από το γέλιο σου
κι ο άλλος να φουντώνει
μες στη φωτιά
από το άγγιγμα σου.

IV

Οι μέρες
κυλάνε γεμάτες
ζεστό Αύγουστο
και θαλασσινό μελτέμι.

Οι στιγμές
σβήνουν  ξαναναμμένα
κύματα έρωτα
σε άμμο υγρή και λείες πέτρες.

Η  πρωινή αύρα
πάθος αδρόσιστο
φουντώνει Όστρια
σε ερωτευμένες αγκαλιές

Κι οι νύχτες μας μετέωρες
αναζητούν αστερισμό λιμάνι.
****
ΜΑΥΡΟΙ ΚΥΚΝΟΙ
Απόψε ο ουρανός
βρέχει λυπημένα χαμόγελα
και ξεθωριασμένα αστέρια
μουσκεύει το φεγγάρι
και στην υγρασία του
γεννιούνται μαύροι κύκνοι
που αναζητούν  νεραΐδες
μέσα σε παγωμένες σταγόνες
και όνειρα που σμιλεύτηκαν
να ζήσουν το απρόσμενο.
****
ΝΑΥΑΓΙΑ
Οι μύθοι αργοσβήνουν
σε άστεγες ελπίδες
κι οι γοργόνες κολυμπάνε
σε νεκρές θάλασσες.
Δεν ρωτάνε πια αν ζεις
αλλά πόσες φορές πεθαίνεις.
Αν τις συναντήσεις μη φοβηθείς
και μην αλλάξεις δρόμο.
Δεν βουλιάζουν ναυαγισμένα καράβια.
****
ΧΩΡΙΣ ΕΝΟΧΕΣ

Γράφουμε όνειρα
και σβήνουμε ελπίδες
ξεγράφουμε ονόματα
κι αναζητάμε λέξεις
να ντύσουμε τη γύμνια των καιρών
με ξεραμένα νυχτολούλουδα
και  ψεύτικα παραμύθια.

Αγοράζουμε θλίψη
σε τιμή ευκαιρίας
μέσα από εικόνες παιδιών
που χάνονται  αναζητώντας
απόλεμη πατρίδα
και πουλάμε ρητορείες φτηνές
για αλήθειες και για δίκια.

Θάβουμε ενοχές
στα πηγάδια της λήθης
και ξεθάβουμε
ρήσεις αθωωτικές
για ένα κόσμο γεμάτο θύτες
εκούσιους φονιάδες
κι ακούσιους παρατηρητές.

****

Σημείωση:η ανάρτησή μας με αφορμή την έκδοση της τελευταίας ποιητικής συλλογής(Μάρτιος 2017) "Λαθρεπιβάτες σε πειρατικό",του φίλου Ανδρέα Καρακόκκινου.Ευχόμαστε καλή επιτυχία και να΄ναι καλοτάξιδοι οι Λαθρεπιβάτες του!

15 Μαΐ 2017

Καλή Επιτυχία παιδιά!


Κάθε χρόνο τα ίδια νιώθουμε τούτες τις μέρες,εμείς οι εκπαιδευτικοί.Δενόμαστε με τους μαθητές μας,νοιαζόμαστε γι΄αυτούς,προσπαθούμε να τους δώσουμε όσα περισσότερα μπορούμε,νιώθουμε τις αγωνίες τους.Δεν είναι και λίγος ο χρόνος που περάσαμε μαζί.Ήταν μια ολόκληρη χρονιά...
Ιδιαίτερα για εμάς τους φιλολόγους που τους βλέπουμε και πολλές ώρες τη βδομάδα.
Φέτος, είχα τη χαρά να διδάσκω Νέα Ελληνικά σ΄ένα τμήμα της Γ΄τάξης,ένα τμήμα που ήταν ιδιαίτερα χαρισματικό και προικισμένο. Παιδιά που ξεχώριζαν για το ήθος,τη συμπεριφορά,την αγωγή τους αλλά βέβαια και για τις επιδόσεις τους.Από την αρχή η συνεργασία μας ήταν άριστη.Δουλέψαμε σκληρά όλη τη χρονιά και το δικό τους ενδιαφέρον για το μάθημα ήταν κίνητρο για μένα να γίνομαι καλύτερη στο μάθημα.Ελπίζω και εύχομαι να ανταμειφθούν οι κόποι μας.Να καταφέρουν να αποδώσουν το καλύτερο των δυνατοτήτων τους στις εξετάσεις που αρχίζουν αύριο.Το γνωρίζουν και τα ίδια πως το σύστημα αυτό είναι εξοντωτικό και απαιτητικό.Όμως έχουν τα εφόδια,έχουν τις ψυχικές δυνάμεις και είμαι σίγουρη ότι θα τα καταφέρουν!
Καλή Επιτυχία στους μαθητές μου και σε όλους τους μαθητές που ρίχνονται αύριο στη μάχη των Παγκυπρίων Εξετάσεων! 
*****

Η φωτό από την τελική μας εκδρομή
 Κατά τη διάρκεια της χρονιάς είχαμε δημιουργήσει μια ομάδα στο facebook για σκοπούς επικοινωνίας και ανάρτησης χρήσιμου υλικού για το μάθημα.Σ΄αυτή τη σελίδα τους έγραψα σήμερα τις ευχές μου:

 Αγαπημένα μου παιδιά!
Και να που φτάσαμε στην παραμονή των εξετάσεων...
Ξέρω πως νιώθετε,συναισθάνομαι την αγωνία και το άγχος σας.Από αύριο όμως,θα δείξετε ότι τα εφόδια που πήρατε και οι κόποι που καταβάλατε όλη τη χρονιά, δε θα πάνε χαμένα.Μπαίνετε σ΄ένα δύσκολο αγώνα,αλλά εσείς μάθατε να είστε δυνατοί και να αγωνίζεστε!
Σας εύχομαι ολόψυχα Καλή Επιτυχία!Και σας ευχαριστώ για όσα μου δώσατε!
Σας αγαπώ πολύ



Με το αγαπημένο μου Γ2

17 Μαρ 2017

Σταύρος Σταύρου,έξι ποιήματα για τη γυναίκα

Έργο:Clere Elsaesser
Πρακτική
 
Δε μαθαίνεις πώς
να λατρεύεις μια γυναίκα

 μέσα από βιβλία κι εγχειρίδια.
Η γυναίκα δεν είναι θεωρία
είναι πράξη και
για να μάθεις πρέπει να καείς
πολλές φορές,
τόσες ώστε να καταλάβεις πώς
να χάνεις την υπόστασή σου
πάνω στο γυμνό κορμί της και
να είσαι μόνο
ο αναστεναγμός της. 
*****

Οδηγία

Το κάστρο μιας γυναίκας 

δεν το κατακτάς
πάνοπλος.
Ούτε το κατακτάς.
Πρέπει να είσαι τόσο αληθινός
ώστε να βγει από μόνη της
και να κλείσει πίσω της την πόρτα
αφήνοντας το κλειδί μέσα...
*****
Κανόνας

Μια γυναίκα δεν μπορείς
να την λατρέψεις επαρκώς
αν δεν είσαι αρκετά
λυπημένος.
*****
Η γέννηση των ποιητών

 
Ένας άντρας
συναντά κάποτε μια γυναίκα
και δίχως να ξέρει γιατί
τη φωνάζει ποίημα
και μ' ένα της βλέμμα
ξυπνά έπειτα
ποιητής.
*****

Γυναίκα

Μ​όνο η γυναίκα μπορεί να πει
​Ε​ίμαι
Μ​όνο η γυναίκα μπορεί να το πει
γιατί ακόμα κι αν δεν είναι
έχει τη δύναμη να γίνει.​
Γι' αυτό
μη μου μιλάς για ποιητές
για τα μεγάλα έργα των αιώνων
τίποτε πιο ποιητικό δεν υπάρχει
από το να γδύνεται μια γυναίκα
τα γήινα πέπλα της
και να ντύνεται μπρος τα μάτια σου
ποιήματα.​
*****
​Ανεξάντλητο

 
Για μια γυναίκα
γίνεσαι ποιητής.
Έπειτα όμως παύεις
να είσαι ποιητής,
γίνεσαι κάτι μεταξύ
ιστοριογράφου και
λεξικογράφου,
οτιδήποτε σ' αφήνει να γράφεις
χιλιάδες λέξεις
ασταμάτητα.
Διότι -σκέψου-
χρειάζεσαι κάπου
χίλιες πεντακόσιες με δυο χιλιάδες σελίδες
-πυκνογραμμένες και χωρίς περιθώρια-
μόνο για το βλέμμα της καθώς
κοιτά απ' το παράθυρο
τη βροχή.​
*****

 Σημείωση:Ευχαριστούμε τον φίλο ποιητή Σταύρο Σταύρου
 που μας εμπιστεύτηκε τα ποιήματά του.
Οι  "Επισημάνσεις" έχουν την τιμή να κάνουν την πρώτη δημοσίευση!
Σταύρο,ευχαριστούμε!