8 Φεβ 2011

"Έβαλε ο Θεός σημάδι..." 31 χρόνια από το θάνατο του Νίκου Ξυλούρη


Νίκος Ξυλούρης(7 Ιουλίου 1936-8 Φεβρουαρίου 1980)
Έφυγε σαν σήμερα,πριν από τριάντα ένα χρόνια,ο τραγουδιστής της αντίστασης,της ανθρωπιάς και της μεγαλοσύνης.Όχι,δεν ξεχνιέται ο Ξυλούρης,όσα χρόνια και να περάσουν.Και δε θα ξεχαστούν ποτέ τα τραγούδια του.Γιατί τα ερμήνευσε με το δικό του μοναδικό τρόπο,γιατί ήταν η προσωποποίηση της λεβεντιάς,γιατί πάντα θα είναι επίκαιρα...Τραγούδησε την ειρήνη,τη δημοκρατία,τη συμφιλίωση,την αδελφοσύνη,την αξιοπρέπεια.Ζητούμενα εσαεί...





Για τον Ξυλούρη,τον Αρχάγγελο της Κρήτης, όσα αφιερώματα κι αν γίνουν, είναι λίγα.Κι ούτε μπορούν να αποδώσουν την τεράστια προσφορά του στο ελληνικό τραγούδι.Ένα μικρό αφιέρωμα είχαμε κάνει και πέρυσι(δείτε το εδώ).Πώς να προσπεράσει κανείς μια τέτοια μέρα;

Για τον Νίκο Ξυλούρη και στη Βικιπαίδεια,επίσης στον Ριζοσπάστη ένα πολύ καλό αφιέρωμα με αφορμή τα 30 χρόνια από το θάνατό του.Από εκεί και το απόσπασμα:
" Ήταν η φωνή που δέσποσε στη δεκαετία του '70, σηκώνοντας στις πλάτες του το προοδευτικό τραγούδι στα χρόνια της δικτατορίας και στις αρχές της μεταπολίτευσης. Ήταν η φωνή που στα πατήματα και στις αναπνοές της αντηχούσαν οι κρητικές μαδάρες και συνάμα κουβαλούσε τα αρώματα της ποίησης του Σεφέρη, του Ελύτη, του Ρίτσου, του Βάρναλη, κ.ά. Ποτέ άλλοτε τραγουδιστής δεν πέρασε από το δημοτικό τραγούδι στο λόγιο, όχι μόνο χωρίς απώλειες, αλλά, αντίθετα, με δάφνες γενικής αναγνώρισης. Ο Αρχάγγελος της Κρήτης με την ίδια δύναμη που τραγούδησε ριζίτικα του τόπου του, τραγούδησε Μαρκόπουλο, Ξαρχάκο, Χάλαρη, Λεοντή, Κόκκοτο, Ανδριόπουλο, Γκάτσο, Γεωργουσόπουλο, Σεφέρη, Σολωμό, Κινδύνη, Ρίτσο, Φέρρη, κ.ά. Με αυτά τα τραγούδια, που μπόλιασε μοναδικά με το αξεπέραστο ηχόχρωμά του και τη λεβεντιά του, συντρόφεψε το λαό μας στις αναζητήσεις και στους αγώνες του".
 *********
Γεννήθηκα στο βλέφαρο του κεραυνού,
σβήνω κυλώντας στα νερά.
Ανέβηκα στην κορυφή της συννεφιάς
σαλτάροντας με τις τριχιές
του λιβανιού,
πήρα το δρόμο της σποράς.

Κοιμήθηκα στο προσκεφάλι
του σπαθιού,
είχα τον ύπνο του λαγού.
Αγνάντευα την πυρκαγιά
της θεμωνιάς
αμίλητος την ώρα της συγκομιδής,
πήρα ταγάρι ζητιανιάς.

Αντάμωσα τον χάρο της ξερολιθιάς,
το άλογο στ' αλώνι να ψυχομαχεί,
πήρα ταγάρι ζητιανιάς.

Στίχοι: Κ.Χ Μύρης
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης
 **********

 ******
"Γεννήθηκα σε μια στιγμή
του κόσμου και βαδίζω
για μια μεγάλη χαραυγή
και πίσω δεν γυρίζω"
*******

8 σχόλια:

Anef_Oriwn είπε...

Εύα,
Εξαιρετικό αφιέρωμα!
Να 'σαι καλά που ΜΑΣ ΤΟΝ θύμισες!

Areadne είπε...

ναι να σαι καλά!!!!!
δεν πιστεύω να έκαν λάθος που πάτησα κοινοποίηση στο f/b;;;;
φιλώ σε

Eva Neocleous είπε...

Άνεφ,
το ελάχιστο για τον μεγάλο καλλιτέχνη.
Πώς να τον ξεχάσουμε!Η φωνή και τα τραγούδια του σημαίνουν τόσα πολλά για μας!

Eva Neocleous είπε...

Areadne,
καλωσόρισες!
γιατί λάθος;
να΄σαι καλά και σ΄ευχαριστώ!

patinios είπε...

Έβαλε ο Θεός σημάδι
παλικάρι στα Σφακιά
κι ο πατέρας του στον Άδη
άκουσε μια τουφεκιά.!!!!!
Εξαιρετικό να σαι καλά!!!!!

Μιχάλης είπε...

Γεια σου Εύα

Πολύ ωραίο.
Χθες το πρωί με την Έλπις κάναμε ένα μικρό αφιέρωμα και ο κόσμος είχε ανταποκριθεί πολύ θετικά.

Τόσα χρόνια μετά που έφυγε και ο κόσμος ακόμα τον αγαπά.

Eva Neocleous είπε...

Κώστα,
και το σημάδι πέτυχε...κι όμως το παλικάρι θα ζει πάντα, μέσα από τα τραγούδια του!
******
Μιχάλη,
γεια και σε σένα.
Μπράβο σας για το αφιέρωμα!
Ναι,ο κόσμος τον αγαπά,γιατί συγκέντρωνε μαζί ό,τι πιο γνήσιο,ό,τι πιο αληθινό και λεβέντικο.Και δυστυχώς έφυγε τόσο νωρίς...

Διονύσης Μάνεσης είπε...

Τώρα, για πείτε μου,

Ο Ξυλούρης ακολουθούσε τον κρητικό τύπο φωνής ή ο ίδιος τον δημιούργησε;
(Ανιστόρητη ερώτηση και λίγο πυροτεχνηματική, για να υπογραμμίσει τη συμβολή μιας φωνής σε μια παράδοση..)