14 Οκτ 2012

Του φθινοπώρου...

Φύλλα του φθινοπώρου
Αργήσαμε λιγάκι να παραδεχτούμε πως το καλοκαίρι μας,που τόσο αγαπήσαμε,έφυγε για ταξίδια μακρινά και μας αποχαιρέτησε οριστικά...
Τώρα, παντού  φθινόπωρο κι ούτε ξέρουμε ως πότε θα κρατήσει.Κι όχι πως δεν είναι όμορφη και τούτη η εποχή.Κάθε άλλο!
Έχει τη δική της μαγεία,των πεσμένων φύλλων,των πρώτων σταγόνων της βροχής στα τζάμια που θολώνουν,της μυρωδιάς του νοτισμένου χώματος.
"Ω λινό καλοκαίρι,συνετό φθινόπωρο..." Φθινοπωρινές εικόνες,στίχοι,τραγούδια,ονειροπόληση,μελαγχολία,ενδοσκόπηση,
ποιητική διάθεση...

Ξεκινάμε το αφιέρωμά μας με κάποια από τα ποιήματα και τα τραγούδια που αγαπήσαμε.Θα ακολουθήσουν κι άλλα σε επόμενες αναρτήσεις μας.
Άλλωστε τα φθινόπωρα εμπνέουν έτσι κι αλλιώς...

****
 Φθινόπωρο

Αόρατοι θίασοι του ποιητή και διάφανες λύπες

περνούν μπροστά στα έκπληκτα μάτια

στα γεμάτα υγρή φρίκη μάτια

και τυλίγονται στα φύλλα και στα κλαδιά

και σέρνονται στα χώματα,

                       διάφανες λύπες παλινδρομούν πάνω στο

όπως ο Έχτορας,

                      νερό…

όπως ο Τάσος,

δεύτε τελευταίον ασπασμόν

σε μιαν ευτυχία που φεύγει.

Σταύρος Σταύρου
Προχωρημένοι χειμώνες και άλλα φθινόπωρα
****
Φθινόπωρο


 ****

****
Με την πρώτη σταγόνα της βροχής 


****






****
 Όλα τα πήρε το καλοκαίρι 


****
Φθινόπωρο

Ονειρεύομαι ένα άγαλμα να κλαίει μες στην ομίχλη,

έναν φυλακισμένο να τραγουδά,

μια γυναίκα να μην κλέβει τα χρόνια της,

ένα παιδί που να μη ρωτά.

Το φθινόπωρο θα μαζέψω όλα τα φύλλα στην πόρτα μου

να γείρει η χαμένη ζωή μου.
****
Φθινοπωρινό σούρουπο

Βράδιαζε και στο βάθος του φθινοπωρινού δρόμου λιγόστευε

όλο και πιο πολύ το φως

σα να τέλειωνε για πάντα ο κόσμος.

Τάσος Λειβαδίτης
Τα χειρόγραφα του φθινοπώρου

15 σχόλια:

VAD είπε...

Κι όμως η ζέστη καλά κρατει...

Καλό φθινόπωρο...

Λιώ Τσιάχα είπε...

Κυριακάτικο απόγευμα και οι αναρτήσεις σου ζεστές πινελιές στο φθινοπωρινό τοπίο... Νάσαι καλά!!

Ανώνυμος είπε...

Εξαιρετικά φθινοπωρινή η ανάρτηση!!!
Κ.

PHOTO ΤΙΤΛΟΙ είπε...

Πολύ ωραία θεματολογία.

Ανώνυμος είπε...

Καλημέρα Έυα ...
Κι εδώ στη Βρετάνη της Γαλλίας βραδίασε,φθινοπώρησε . Ποίηση αυτών των ελληνικών λέξεων ...Ελαφρύνουν την πραγματικότητά μας ...Φωτισμένη όμιχλη πάνω στη θάλασσα, και πλούσιες μυρωδιές του χώματος...
Χριστίνα .

Eva Neocleous είπε...

Vad,
σου θυμίζω ότι είχες βαρεθεί τα χιόνια,Βασίλη μου.Ας κρατήσει ακόμα λίγο το καλοκαίρι,γιατί όχι;Άσε που για μας μύρισε για τα καλά το φθινόπωρο...
Καλό φθινόπωρο,λοιπόν!

Λιώ Τσιάχα,
σ' ευχαριστώ,Λιώ μου!Η παρουσία αγαπημένων φίλων ζεσταίνει τις Επισημάνσεις.
Και σε καιρούς απόλυτης ψύχρας την έχουμε ανάγκη.
Συγχαρητήρια για τους στίχους σου!
Καλή συνέχεια!!

Κ.
Καλό φθινόπωρο!

Eva Neocleous είπε...

PHOTO ΤΙΤΛΟΙ,
ευχαριστούμε!
Είπαμε ν' ακολουθήσουμε τις εποχές.Έχουν πολλά να μας διδάξουν...

Χριστίνα μου,
χαιρετισμούς από την Κύπρο την φθινοπωρινή.Να' σαι καλά!!
Υ.Γ.Ποιητικές οι εικόνες που μας μεταφέρεις...

Σταύρος Σταύρου είπε...

Εξαιρετική η ανάρτηση Εύα μου... Τόσο υπέροχα φθινοπωρινή... Κάτι από πεσμένο φύλλο, κάτι από βρεγμένο χώμα... Σ ευχαριστώ που έβαλες κι ένα δικό μου... Μπροστά σε μεγαθήρια της ποίησης... Όπως ο θείος τάσος... Σ' ευχαριστώ!

Ανώνυμος είπε...

Αργοπεθαίνει η φύση μας έλεγαν στο σχολείο.Αλλαζουν όλα τούτη την εποχή ξεβάφουν τα χρώματα, βουβά γίνονται τα γύρω.Που να πρωτο τρέξει ο νούς στην ζέση που αφήνει το καλοκαίρι, στον ενδόμυχο φόβο μην έρθει νωρίς στην Ανοιξη η παγωνιά.Τι να πρωτοκρατήσεις δεν ξέρεις.Θύμησες ή πόθους για ότι γεννιέται.Γιατί απλά θάνατος σημαίνει η συνέχεια της ζωής σε αλλο επίπεδο

Θα περιμενω τους κοκκινολαίμηδες να ανταμώσον με τους σπουργίτες και τους κότσυφες να φτιαχτεί ξανά η χορωδία

Eva Neocleous είπε...

Σταύρο μου,
σ' ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.
Με τιμά η εδώ παρουσία σου.
Τα μεγαθήρια της ποίησης θα αντίκριζαν θετικά,νομίζω,τους στίχους νέων,αξιόλογων ποιητών.
Αναμένουμε την καινούρια σου δουλειά...

@ανώνυμο,
το φθινόπωρο εμπνέει.Αυτό είναι σίγουρο.Ποιητικά όσα γράφεις!!
Κρίμα που δεν έβαλες το όνομά σου...
Καλό φθινόπωρο!

ΕΥΡΥΤΑΝΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣ είπε...

Τα... "φθινόπωρα" και πολύ περισσότερο οι "χειμώνες" απειλούν να καταλάβουν όλες τις "εποχές" της ζωής μας. Οι... "άνοιξες" είναι, πλέον, δυσεύρετες.
Όπως και νάχει, πολλές ευχές και εκ μέρους μας.

Ανώνυμος είπε...

Εύα μπορεί μίλια θάλασσας να μας χωρίζει αλλα η Ελληνική καρδιά πάντα θα χτυπά και στον Πενταδάχτυλο.

Είναι πάντα φρονιμότερο να σηκώνουμε εμείς τις κουρτίνες πριν τις σηκώσουν οι άνεμοι!..Περίεργο πράγμα η καρδιά.Όσο τη σπαταλάς τόσο περισσότερη έχεις.

..Συγχώρεσέ τον Κύριε
που θα παρουσιαστεί αναμάρτητος
και δε θα ‘χη απάντηση όταν τον ρωτήξης:
“Εσύ τι έκανες τόσα χρόνια
Εσύ πού σπαταλήθηκες τόσα χρόνια”

Συγχωρεσε με για την απουσία χρόνων

Eva Neocleous είπε...

Ευρυτάνα Ιχνηλάτη,
πόσο δίκιο έχεις.
Τα σύννεφα πύκνωσαν,έφεραν μπόρες,έφεραν καταιγίδες...
Μας έκλεψαν την ομορφιά του φθινοπώρου...
Καλή δύναμη και καλή συνέχεια και σε σένα!

@Ανώνυμο,
καλέ μου φίλε,
χαίρομαι που είσαι ξανά μαζί μας.
Και με συγκίνησες με όσα γράφεις...
Να΄σαι καλά!

ΕΥΡΥΤΑΝΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣ είπε...

Να νικήσουμε και τους "καιρούς" Εύα.
Εκεί είναι το ζητούμενο του σήμερα.
Σε χαιρετώ με εκτίμηση.

stalamatia είπε...

Σήμερα 9/9 2014 βρέχει και θάλεγα πως αυτή τη στιγμή ειναι αρκετά Φθινοπωρινή η μέρα .Ούτε ζέστη ,ούτε κρύο απλά μια θερμοκρασία που δένει άψογα με το σώμα!!!