20 Απρ 2011

Τάσος Λειβαδίτης(1922-1988),με αφορμή την επέτειο γέννησής του.

Η σημερινή ανάρτηση αποτελεί ένα μικρό αφιέρωμα στον Τάσο Λειβαδίτη,με αφορμή την επέτειο γέννησής του.Ο ποιητής γεννήθηκε στις 20 Απρ. 1922 και πέθανε στις 30 Οκτ. 1988,σε ηλικία 66 ετών.
Ένας ποιητής που υπερασπίστηκε με την ποίηση αλλά και τη ζωή του την ανθρωπιά,την ειρήνη,τη δικαιοσύνη,την ελευθερία,την αξιοπρέπεια,το χρέος για μη ένδοση.
Για τον ποιητή και το έργο του(ενδεικτικά):
  • Από την ιστοσελίδα "Γιάννενα Πόλη των Ευεργετών " όλο το υλικό του συνεδρίου με αφορμή τα είκοσι χρόνια από το θάνατο του ποιητή.
-"Η Ποίηση σήμερα",Συνέδριο αφιερωμένο στη μνήμη του ποιητή,Μορφωτικό Ίδρυμα ΕΣΗΕΑ-Παν/μιο Ιωαννίνων,8-9/5/2010
-Ο Γιώργος Πήττας για το Συνέδριο

- βιβλιοnet -Ε.ΚΕ.ΒΙ.
-Τάσος Λειβαδίτης
-Ποιείν.gr:Σπύρος Αραβανής,"Τάσος Λειβαδίτης,Όραμα ζωής και τέχνης,παντοτινό",(Δίφωνο,τ.146)

**************

************
1950

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος

δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν΄αγωνίζεσαι για την ειρήνη και

για το δίκαιο.

Θα βγείς στους δρόμους, θα φωνάξεις, τα χείλια σου θα

ματώσουν απ΄τις φωνές

το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες - μα ούτε βήμα πίσω.

Κάθε κραυγή σου μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων

Κάθε χειρονομία σου σα να γκρεμίζει την αδικία.

Και πρόσεξε: μη ξεχαστείς ούτε στιγμή.

Έτσι λίγο να θυμηθείς τα παιδικά σου χρόνια

αφήνεις χιλιάδες παιδιά να κομματιάζονται την ώρα που παίζουν ανύποπτα στις πολιτείες

μια στιγμή αν κοιτάξεις το ηλιοβασίλεμα

αύριο οι άνθρωποι θα χάνουνται στη νύχτα του πολέμου

έτσι και σταματήσεις μια στιγμή να ονειρευτείς

εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα θα γίνουν στάχτη κάτω από τις οβίδες.

Δεν έχεις καιρό

δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου

αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.



Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος

μπορεί να χρειαστεί ν΄αφήσεις τη μάνα σου, την αγαπημένη

ή το παιδί σου.

Δε θα διστάσεις.

Θ΄απαρνηθείς τη λάμπα σου και το ψωμί σου

Θ΄απαρνηθείς τη βραδινή ξεκούραση στο σπιτικό κατώφλι

για τον τραχύ δρόμο που πάει στο αύριο.

Μπροστά σε τίποτα δε θα δειλιάσεις κι ούτε θα φοβηθείς.

Το ξέρω, είναι όμορφο ν΄ακούς μια φυσαρμόνικα το βράδυ,

να κοιτάς έν΄ άστρο, να ονειρεύεσαι

είναι όμορφο σκυμένος πάνω απ΄το κόκκινο στόμα της αγάπης σου

Να την ακούς να σου λέει τα όνειρα της για το μέλλον.

Μα εσύ πρέπει να τ΄αποχαιρετήσεις όλ΄αυτά και να ξεκινήσεις

γιατί εσύ είσαι υπεύθυνος για όλες τις φυσαρμόνικες του κόσμου,

για όλα τ΄άστρα, για όλες τις λάμπες και

για όλα τα όνειρα

αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.



Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος

μπορεί να χρειαστεί να σε κλείσουν φυλακή για είκοσι ή

και περισσότερα χρόνια

μα εσύ και μες στη φυλακή θα θυμάσαι πάντοτε την άνοιξη,

τη μάνα σου και τον κόσμο.

Εσύ και μες απ΄ το τετραγωνικό μέτρο του κελλιού σου

θα συνεχίσεις τον δρόμο σου πάνω στη γη .

Κι΄ όταν μες στην απέραντη σιωπή, τη νύχτα

θα χτυπάς τον τοίχο του κελλιού σου με το δάχτυλο

απ΄ τ΄ άλλο μέρος του τοίχου θα σου απαντάει η Ισπανία.

Εσύ, κι ας βλέπεις να περνάν τα χρόνια σου και ν΄ ασπρίζουν

τα μαλλιά σου

δε θα γερνάς.

Εσύ και μες στη φυλακή κάθε πρωί θα ξημερώνεσαι πιο νέος

Αφού όλο και νέοι αγώνες θ΄ αρχίζουνε στον κόσμο

αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος



Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος

θα πρέπει να μπορείς να πεθάνεις ένα οποιοδήποτε πρωινό.

Αποβραδίς στην απομόνωση θα γράψεις ένα μεγάλο τρυφερό

γράμμα στη μάνα σου

Θα γράψεις στον τοίχο την ημερομηνία, τ΄αρχικά του ονόματός σου και μια λέξη : Ειρήνη

σα να γραφες όλη την ιστορία της ζωής σου.

Να μπορείς να πεθάνεις ένα οποιοδήποτε πρωινό

να μπορείς να σταθείς μπροστά στα έξη ντουφέκια

σα να στεκόσουνα μπροστά σ΄ολάκαιρο το μέλλον.

Να μπορείς, απάνω απ΄την ομοβροντία που σε σκοτώνει

εσύ ν΄ακούς τα εκατομμύρια των απλών ανθρώπων που

τραγουδώντας πολεμάνε για την ειρήνη.

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
************
Αλλά τα βράδια...
"Κι εγώ ονειρεύτηκα έναν καλύτερο κόσμο..." 


************ 
"Ο ποιητής της πιο όμορφης ουτοπίας", Από την εκπομπή "Έχει Γούστο" 



***********

2 σχόλια:

patinios είπε...

Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη...
νασαι καλα Ευα

Eva Neocleous είπε...

Πατίνιε,
ναι,όταν υπάρχει ειρήνη,συναδέλφωση,αγάπη,ελευθερία,
δικαιοσύνη...
Κι "αν θέλουμε να λεγόμαστε άνθρωποι", για τούτα όλα πρέπει ν΄αγωνιζόμαστε.Η ποίηση του Λειβαδίτη υποδεικνύειτην αναγκαιότητα της επαγρύπνησης.

Να΄σαι καλά κι εσύ, Κώστα.