27 Φεβ 2012

Οι χαρταετοί...


Αφιερωμένη στους χαρταετούς η σημερινή ανάρτηση,μιας και το΄χει η μέρα.
Ποιητικούς,μουσικούς...χαρταετούς της φαντασίας,της παιδικής αθωότητας και των ονείρων...
Στους χαρταετούς που πέταξαν πολύ ψηλά και μοιάζουν σαν να χάθηκαν για πάντα...

"Οι χαρταετοί"Γ.Βέλλη

Χ
Οδ.Ελύτης
Ό,τι μπόρεσα ν΄αποχτήσω μια ζωή,από πράξεις ορατές
για όλους,επομένως να κερδίσω την ίδια μου διαφάνεια,το
χρωστώ σ΄ένα είδος ειδικού θάρρους που μου΄δωκεν η Ποίη-
ση:να γίνομαι άνεμος για τον χαρταετό και χαρταετός για
τον άνεμο,ακόμη και όταν ουρανός δεν υπάρχει.
(Απόσπασμα)
(Οδ.Ελύτης,Ο μικρός ναυτίλος,Εκδ.Ίκαρος)

****
«Ο χαρταετός»
Οδ.Ελύτης
Κι όμως ήμουν πλασμένη για χαρταετός.
Τα ύψη μου άρεσαν ακόμη και όταν
 έμενα στο προσκέφαλο μου μπρούμυτα
τιμωρημένη
 ώρες και ώρες.
Ένιωθα το δωμάτιό μου ανέβαινε
-δεν ονειρευόμουν- ανέβαινε
φοβόμουνα και μου άρεσε.
Ήταν εκείνο που έβλεπα πως να το πω
κάτι σαν την “ανάμνηση τον μέλλοντος”
όλο δέντρα που έφευγαν βουνά πού άλλαζαν όψη
χωράφια γεωμετρικά με δασάκια σγουρά
σαν εφηβαία – φοβόμουνα και μου άρεσε
ν’ αγγίζω μόλις τα καμπαναριά
να τους χαϊδεύω τις καμπάνες
σαν όρχεις και να χάνομαι. . .

Άνθρωποι μ’ ελαφρές ομπρέλες περνούσανε λοξά
και μου χαμογελουσανε·
κάποτε μου χτυπούσανε στο τζάμι:“δεσποινίς”
φοβόμουνα και μου άρεσε.
Ήταν οι “πάνω άνθρωποι” έτσι τους έλεγα
δεν ήταν σαν τους “κάτω”·
είχανε γενειάδες και πολλοί κρατούσανε στο χέρι μια γαρ-
δένια
μερικοί μισάνοιγαν την μπαλκονόπορτα
και μου' βαζαν αλλόκοτους δίσκους στο πικ-άπ.
Ήταν θυμάμαι " Ή Άννέτα με τα σάνταλα"
" Ό Γκέυζερ της Σπιτσβέργης”
το “Φρούτο δεν εδαγκώσαμε Μάης δεν θα μας έρθει”
(ναι θυμάμαι και άλλα)
το ξαναλέω — δεν ονειρευόμουν
αίφνης εκείνο το “Μισάνοιξε το ρούχο σου κι έχω πουλί
 για σένα”
Μου το ‘χε φέρει ο Ίππότης-ποδηλάτης
μια μέρα πού καθόμουνα κι έκανα πώς εδιάβαζα
το ποδήλατό του με άκρα προσοχή
το΄χε ακουμπήσει πλάι στο κρεβάτι μου·
υστέρα τράβηξε τον σπάγκο κι εγώ κολπώνομουν μες στον
 αέρα
φέγγανε τα χρωματιστά μου εσώρουχα
κοίταζα πόσο διάφανοι γίνονται κείνοι πού αγαπούνε
τροπικά φρούτα και μαντίλια μακρινής ηπείρου·
φοβόμουνα και μου άρεσε
 το δωμάτιό μου ανέβαινε
ή εγώ — δεν το κατάλαβα ποτέ μου.
Είμαι από πορσελάνη και μαγνόλια
το χέρι μου κατάγεται από τους πανάρχαιους Ίνκας
ξεγλιστράω ανάμεσα στις πόρτες όπως
ένας απειροελάχιστος σεισμός
που τον νιώθουν μονάχα οι σκύλοι καί τα νήπια·
δεοντολογικά θα πρέπει να είμαι τέρας
και όμως η εναντίωση
αείποτε μ’ έθρεψε και αυτό εναπόκειται
σ’ εκείνους με το μυτερό καπέλο
που συνομιλούν κρυφά με τη μητέρα μου
τις νύχτες να το κρίνουν.Κάποτε
η φωνή της σάλπιγγας από τους μακρινούς στρατώνες
με ξετύλιγε σαν σερπαντίνα και όλοι γύρω μου
χειροκροτούσαν-απιστεύτων χρόνων θραύσματα
μετέωρα όλα.
Στο λουτρό από δίπλα οι βρύσες ανοιχτές
μπρούμυτα στο προσκέφαλό μου
θωρούσα τις πηγές με το άσπιλο λευκό που με πιτσίλιζαν·
τι ωραία Θεέ μου τι ωραία
χάμου στο χώμα ποδοπατημένη
να κρατάω ακόμη μες στα μάτια μου
ένα τέτοιο μακρινό του παρελθόντος πένθος.
(Οδ. Ελύτης, Μαρία Νεφέλη,Εκδ. Ίκαρος)
****


****
«Οι χαρταετοί»
Ανδρέας Εμπειρίκος
Σε ορισμένους τόπους ονομάζουν τα χέρια χέρες. Στα Ακρο-
κεραύνεια πετούν γυπαετοί. Στις πανωσιές σουρώνει η θάλασ-
σα και αναγαλλιάζει. Στις ανοικτές πλατείες τα παιδιά πε-
τούν το Μάρτη χρωματιστούς αετούς από χαρτί.
Κόκκινοι, πράσινοι, κίτρινοι και κάποτε γαλάζιοι, οι
Χάρτινοι αετοί λυσίκομοι και με μακριές ουρές, πετούν επάνω
Από την πόλη, όπως επάνω από την φτέρη των υψηλών βου-
νών οι αετοί.
Εκστατικά υψώνουν τα παιδιά τα χέρια. Δείχνουν τους
χάρτινους κομήτες με τις μακριές ουρές. Ουράνιοι δράκοι
πιο ψηλά τα αεροπλάνα, βροντούν και γράφουν στο στερέω-
μα με άσπρους καπνούς τις λέξεις:
ΚΑΛΑ ΛΕΟΝΑ ΝΟΛΑ ΠΥ.
Είναι η ώρα κάτασπρη, η έκστασις γαλάζια. Η πόλις
αχνίζει από ηδονή. Κουνούν τις χέρες τα παιδιά και, ακόμα,
από τα στόματά των πηδούν σαν πίδακες οι λέξεις:
ΚΑΛΑ ΛΕΟΝΑ ΝΟΛΑ ΠΥ.
(Α. Εμπειρίκος, Οκτάνα, Εκδ. Ίκαρος)
****
Α. Φασιανός

***
"Χαρταετός",στίχοι και μουσική:Μανώλης Φάμελος,ερμηνεία:Τάνια Τσανακλίδου



Κι ένα ορχηστικό του Μ.Θεοδωράκη.Οι χαρταετοί της ελπίδας... 


(Σημ.Οι φωτό από εδώ)

19 Φεβ 2012

"Και πάντα ν΄αγωνίζομαι"



****
"Και πάντα ν΄αγωνίζομαι.Αφιερωμένο στον Καραγκιόζη τον λαϊκό ήρωα της παιδικής μας ψυχής".
Α΄ βραβείο καλύτερης μαθητικής ταινίας 2012
Artfools Video Festival Λάρισα.
Σενάριο-σκηνοθεσία:Ελένη Ζιώγα,Σπύρος Λελόβας
Μια ιδέα της Ελένης Ζιώγα,καθηγήτριας Φυσικής Αγωγής στα πλαίσια του προγράμματος του 6ου Δημοτικού Σχολείου Πρέβεζας 2011.
****
Στο πνεύμα των ανήσυχων και ταραγμένων ημερών και αυτή η ανάρτηση...
Συγχαρητήρια στους συντελεστές της υπέροχης αυτής ταινίας.Στους δημιουργούς,στα παιδιά,σε όλους!Η Ελλάδα αγωνίζεται με αξιοπρέπεια και περηφάνια.Κι αυτά τα παιδιά πρέπει ν΄αφεθούν να πετάξουν.Κανένας δεν δικαιούται να τους κόβει τα φτερά!

13 Φεβ 2012

Κι ήθελε ακόμη...



*******
ΚΙ ΗΘΕΛΕ ΑΚΟΜΗ…
Μανώλης Αναγνωστάκης

Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει. Όμως
 εγώ
Δεν παραδέχτηκα την ήττα. Έβλεπα τώρα
Πόσα κρυμμένα τιμαλφή έπρεπε να σώσω
Πόσες φωλιές νερού να συντηρήσω μέσα στις φλό-
γες.
Μιλάτε, δείχνετε πληγές, αλλόφρονες στους δρόμους
Τον πανικό που στραγγαλίζει την καρδιά σας σα
 σημαία
Καρφώσατε σ’ εξώστες, με σπουδή φορτώσατε το
εμπόρευμα
Η πρόγνωσίς σας ασφαλής: Θα πέσει η πόλις.

Εκεί, προσεχτικά, σε μια γωνιά, μαζεύω με τάξη,
Φράζω με σύνεση το τελευταίο μου φυλάκιο
Κρεμώ κομμένα χέρια στους τοίχους, στολίζω
Με τα κομμένα κρανία τα παράθυρα, πλέκω
Με κομμένα μαλλιά το δίχτυ μου και περιμένω

Όρθιος, και μόνος σαν και πρώτα π ε ρ ι μ έ ν ω.
(Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ)
*****

5 Φεβ 2012

Λογοτεχνικές "προκλήσεις" από τις εκδόσεις Ακτίς στη Λεμεσό


Α΄ Λογοτεχνικό Συνέδριο «Ακτίς»

Ο νεοσύστατος Εκδοτικός Οίκος Ακτίς, σε συνεργασία με τον ραδιοφωνικό σταθμό ΚΑΝΑΛΙ 6 και το Ίδρυμα «Πανίκος Μαυρέλλης», διοργανώνει το 1ο Λογοτεχνικό Συνέδριο «Ακτίς».

Ο εκδοτικός μας οίκος εγκαινίασε τη δραστηριότητά του στα τέλη του 2010 με την κυκλοφορία της ποιητικής συλλογής του Κωνσταντίνου Ωσηέ «Ατελέσφορη αποδημία» (2011). Επιδίωξη του Οίκου είναι να συμβάλλει με την προσεκτική επιλογή των τίτλων που θα προσφέρει στο αναγνωστικό κοινό, αλλά και την ιδιαίτερη αισθητική και τυπογραφική επιμέλεια των βιβλίων του, στο χώρο των κυπριακών και ευρύτερα νεοελληνικών εκδόσεων. Οι επιλογές του θα κινηθούν στους τομείς της ποίησης και πεζογραφίας (πρωτότυπης και μεταφρασμένης), του δοκιμίου, καθώς και στην έκδοση επιστημονικών μελετών και διατριβών. Ήδη η σειρά «Ποιητικές φωνές», στην οποία εντάσσεται και η «Ατελέσφορη αποδημία», αναμένεται να ανανεωθεί σύντομα με την κυκλοφορία των ποιητικών συλλογών «Προχωρημένοι χειμώνες και άλλα φθινόπωρα» του Σταύρου Σταύρου και «Το τσίρκο των στοχασμών» του Ιάσωνα Σταυράκη.  
Ταυτόχρονα φιλοδοξούμε να αναδείξουμε τον Εκδοτικό Οίκο Ακτίς σε έναν φορέα που θα παρεμβαίνει ουσιαστικά στα πολιτιστικά δρώμενα του τόπου μας.
 
Στο πλαίσιο αυτό διοργανώνουμε το 1ο Λογοτεχνικό Συνέδριο «Ακτίς», το οποίο θα λάβει χώρα στις 3 Μαρτίου 2012, στις 5.00 μ.μ., στο Κέντρο Τεχνών του Ιδρύματος «Πανίκος Μαυρέλλης», στη Λεμεσό (οδός Ειρήνης 71). Το α΄ μέρος του Συνεδρίου θα παρουσιάσει εισηγήσεις αναφορικά με την ιστορία της κυπριακής λογοτεχνίας, αλλά και τη σύγχρονη λογοτεχνική παραγωγή στην Κύπρο. Το β΄ μέρος θα αποτελέσει έναν «μίνι-μαραθώνιο» αναγνώσεων ποιημάτων και πεζών κειμένων από καταξιωμένους λογοτέχνες, αλλά και νεότερους ποιητές και πεζογράφους που έχουν ήδη καταθέσει τα διαπιστευτήριά τους στα λογοτεχνικά τεκταινόμενα της Κύπρου. 
 Οι εκδόσεις Ακτίς απευθύνονται σε νέους συγγραφείς και ποιητές και τους καλούν να συμμετέχουν στο Συνέδριο:


 Βήμα στη φωνή νέων λογοτεχνών


Ανοικτή πρόσκληση από τις Εκδόσεις Ακτίς

Ο νεοσύστατος Εκδοτικός Οίκος Ακτίς απευθύνει ανοικτή πρόσκληση σε νέους πεζογράφους και ποιητές, για να συμμετέχουν στις Αναγνώσεις του 1ου Λογοτεχνικού Συνέδριου «Ακτίς», που θα λάβει χώρα στις 3 Μαρτίου 2012, στις 5.00 μ.μ., στο Κέντρο Τεχνών του Ιδρύματος «Πανίκος Μαυρέλης», στη Λεμεσό (οδός Ειρήνης 71).

Συγκεκριμένα, η «Ακτίς» καλεί τους ενδιαφερόμενους να υποβάλλουν τη συμμετοχή τους στο Συνέδριο, στέλνοντας δείγμα της λογοτεχνικής τους εργασίας μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στο e-mail ekdoseis.aktis@hotmail.com. Τα ποιήματα ή διηγήματα θα πρέπει να συνοδεύονται από σύντομο βιογραφικό του δημιουργού καθώς και στοιχεία επικοινωνίας. Ως προθεσμία υποβολής των συμμετοχών ορίζεται η 5η Φεβρουαρίου 2012. Οι υποψηφιότητες θα αξιολογηθούν από την Οργανωτική Επιτροπή του Συνεδρίου για την τελική επιλογή.

Το 1ο Λογοτεχνικό Συνέδριο «Ακτίς» διοργανώνεται σε συνεργασία με το ΚΑΝΑΛΙ 6 και το Ίδρυμα «Πανίκος Μαυρέλης». Θα αποτελείται από δύο κύριες ενότητες. Στο πρώτο μέρος θα παρουσιαστούν εισηγήσεις αναφορικά με την ιστορία της κυπριακής λογοτεχνίας, αλλά και τη σύγχρονη λογοτεχνική παραγωγή στην Κύπρο. Το δεύτερο μέρος θα αποτελέσει έναν «μίνι-μαραθώνιο» αναγνώσεων ποιημάτων και πεζών κειμένων από καταξιωμένους Κύπριους λογοτέχνες, αλλά και νεότατους δημιουργούς.

Στόχος είναι το συγκεκριμένο Συνέδριο να καταστεί ένας επιτυχημένος ετήσιος θεσμός, που θα αποτελεί σημείο αναφοράς για την εκδοτική και λογοτεχνική σκηνή της Κύπρου, δίνοντας παράλληλα βήμα στη φωνή νέων λογοτεχνών, ώστε να κοινωνήσουν τα κείμενά τους με το ευρύτερο αναγνωστικό κοινό.
(Εκδόσεις Ακτίς,25/01/12)

Αξίζουν συγχαρητήρια στο νεοσύστατο εκδοτικό οίκο Ακτίς και στους δημιουργούς του.Το εγχείρημα είναι αξιέπαινο για πολλούς λόγους. Και κυρίως, γιατί ο τόπος μας τις χρειάζεται τέτοιες καινοτόμες προτάσεις που προωθούν την πνευματική-πολιτιστική κίνηση και δίνουν τη δυνατότητα ανάδειξης νέων,κυρίως, λογοτεχνών που έχουν να παρουσιάσουν αξιόλογο έργο.Ευχόμαστε καλή επιτυχία και καλή συνέχεια!
Οι εκδόσεις Ακτίς φιλοδοξούν να υπηρετήσουν την ποιότητα και φαίνεται να κερδίζουν το στοίχημα από το πρώτο κιόλας δείγμα γραφής τους.

Πρόκειται για την ποιητική συλλογή Ατελέσφορη Αποδημία του Κωνσταντίνου Ωσηέ.
Η συλλογή κυκλοφόρησε πρόσφατα και φαίνεται να συγκεντρώνει εγκωμιαστικά σχόλια.Οι κριτικές,που έχουν ως τώρα δημοσιευτεί, στον κυπριακό τύπο είναι επαινετικές και ενθαρρυντικές για τον Κ.Ωσηέ.
Αφιέρωμα σ΄αυτήν θα κάνουμε σε μια επόμενή μας ανάρτηση.
Για την ώρα παραθέτουμε ενδεικτικά κάποιους στίχους:

Ηχώ Ζωής
Ο ήχος της έρχεται σαν τύμπανα
πυγμαίων ιθαγενών του τροπικού
παρθένα κύτταρα
κοιλιές γιδιών γδέρνονται δέρνονται
κι αντηχούν:
Υπάρχουμε, υπάρχουμε
Κ.Ωσηέ
****
Ο Ουρανός των Ποιητών

"ο ουρανός των ποιητών
είναι γεμάτος κοφτερές
νότες – λεπίδες
ακατανόητες υφέσεις και διέσεις
αενάως σε μινόρε συγχορδίες
-δε χωράει ματζόρε στον ουρανό"
Κ.Ωσηέ
****


Φωτό από Ατελέσφορη Αποδημία

Θάλασσα
στα χέρια μου εκρατούσα
στόμα της νύχτας
δυο κόκκινα δόντια εφώναζαν
άγριους συριγμούς
των φιδιών – λεόντων
της αρχέγονης ουράνιας χορδής
μια θάλασσα ζεστή
ρέζους αρνητικό
έρεε κάτω απ’ τα πόδια
των βιαστικών δίποδων όντων
ένα ιπτάμενο σαλάχι
εκέντριζε τις ψυχές των παιδιών
η μηχανή εκαλωσόριζε
το γιο της
στο όνειρο – εφιάλτης
της άφωνης κραυγής
εφτά βολβοί
εξερνούσαν αλμύρα
στα τσιμεντένια πλακόστρωτα
δίποδα κεφάλια
σπινθιρίζοντα καλώδια – μαστίγια
φορτίζουν πεθαμένες
-από καιρό-
ζωές
μέσα στην κόκκινη
θάλασσα – ουρανό
που εκολυμπούσαμε παρέα
οι νεκροί – ζωντανοί.
Κ.Ωσηέ
****
"Το Τσίρκο των Στοχασμών¨είναι η ποιητική συλλογή του Ιάσωνα Σταυράκη που θα κυκλοφορήσει πολύ σύντομα από τις Εκδόσεις Ακτίς.Πρόκειται για τη 2η συλλογή του Ι.Σταυράκη,του νέου  και πολλά υποσχόμενου, Κύπριου ποιητή.Για την προηγούμενη συλλογή δείτε αφιέρωμα στο Ποιείν 

Έξώφυλλο και φιλοτέχνηση συλλογής Αντρέας Μακαρίου
Δύο ποιήματα από Το τσίρκο των Στοχασμών: 

Χωρίς αστερίσκο
Θα με βρείτε στις παραπομπές
στη βίβλο της βλακείας.
Θα στέκομαι ανάμεσα στους ανάξιους
με σκισμένα τα γόνατα και χωρίς αστερίσκο.
Θα με προσπεράσετε σαν όλους εκείνους
που καθώς ανέβαιναν το περιθώριο
τους κατάπιαν τα όνειρά τους.
Ι.Σταυράκης
****
Σχέδιο Αντρέας Μακαρίου

Το κέλυφος και το χώμα

Πάει ο παλιός ο χρόνος.
Μαζί του ψόφησε κι ο απόκρυφος έρωτάς του
για το σκοτάδι.
Πάει κι ο χαμένος χρόνος
που τον έβρισκε γονατιστό
να πελεκάει τις λέξεις και ν’ αναμένει.
Νιώθει πως έρχεται η αλήθεια να τον δικάσει.
Η ασυνείδητη έκρηξη
της εφηβικής έπαρσης
βυθίζεται στα μπουντρούμια του μυαλού
και ξεψυχάει.
Τώρα δεν ξέρει τι να περιμένει.
Η ποίηση δεν είναι κτήμα της φαντασίας,
ούτε το ονειρικό μονοπάτι της σιωπής.
Η ποίηση είναι το κέλυφος του σαλιγκαριού
που απομένει στα χωράφια
σαν τα κόκαλα της ελπίδας
κι ο ποιητής είναι το χώμα
που πλένει με χώμα το κορμί της.
Ι.Σταυράκης
****